El Grande Final Print E-mail
Written by Administrator   
Sunday, 15 October 2006 21:38
El Grande Final VI 2007

 

Spanje lijkt vooralsnog van de baan, maar wat wordt het dan wel: Zandvoort, Valkenburg, een waddeneiland, Camping de Worp of toch Snuiven op Urk?

Ook over de datum is nog geen beslissing genomen. Een weekend prikken waarin iedereen kan, lijkt helaas onmogelijk. Voor een goede aflopp hebben wij ons volledig overgegeven aan de organisatie.

 

El Grande Final V 2006

 

In twee Centerparcshuisjes te Zandvoort bracht Het Vriendenteam in 2006 El Grande Final door. Het begon met heel veel tapbiertjes drinken tijdens een wedstrijd van het Nederlands Elftal tijdens het WK 2006. En het ging verder met heel veel biertjes drinken gedurende de avond en nacht in het Zandvoortse uitgaansleven (Scandals). Zaterdag (overdag) werd er wat gedronken in een strandtent in Zandvoort. 's Avonds verkasten we weer richting Zandvoortse 'binnenstad' voor enkele afzakkertjes. Kortom, het hele weekend lekker en gezellig wat gedronken. Wat er verder tijdens het weekend gebeurde, gaat te ver om hier te vertellen. Vraag dat zelf maar aan 1 van de deelnemers...

 

El Grande Final IV 2005 


Een heel groot afgelegen huis. BBQ, bier kampvuurtjes stoken, kanoen, weer bier en kampvuur, ontbijten en weer naar huis. Kortom: een weekend in de Belgische Ardennen.

 

El Grande Final III 2004

 

NJOY The Festival

 

Geen uitleg nodig. Een van de mooiste (zo niet de mooiste) El Grande Finals uit onze historie. Een weekend lang feesten onder het genot van een hapje, een drankje en een mopje muziek...

 

El Grande Final II 2003Met dank aan de reporter Maarten V.

 

‘Modder aan de Peddel’ (kijk in het fotoalbum voor de beelden bij dit verslag!)

 

We schrijven 21 juni 2003, het officiële begin van de zomer.

 

Rond de klok van 08:00 uur verzamelt zich een twintigtal rode polo’s voor het centraal station van Deventer. Plots klinkt het psssst….pssst …..pssst…ingeblikt koolzuurgas ontsnapt uit zojuist opengetrokken biertjes….het startsein voor El Grande Final II! Allan dacht dat we om half negen zouden vertrekken, maar gelukkig, daar komt Allan al’an. Slechts de luie dikke Spanjaard is nog niet in ons midden. Die wordt even later in de Bronx van Deventer uit zijn bed geronseld.

Vervolgens stuiven we weg richting A1, terwijl de officiële EGF-II cd Theme 2003 Summer Jam ons in de stemming brengt. Via een intelligent systeem van nieuwsbrieven worden de leasechauffeurs (jongens, bedankt voor het rijden!) van locatie naar locatie gedirigeerd. Verzamellocatie 2 is AC Restaurant Stroe. Daar gebeurde niet veel meer dan het wakker worden met een koppie koffie en het uitdelen van een nieuwe nieuwsbrief: Rij naar Bakkum!

 

Op een voor sommigen lastig te vinden locatie (vertrouw onderweg niet op de navigatiekunde van een satellietgestuurde Philips vibrator) steken wij ons in sportieve kledij voor de middagactiviteit. Het is weer even wachten op Allan-al’an, maar dan kunnen we op weg naar het Uitgeestermeer, om daar per tweetal in een felrood gekleurde kano te stappen. Bas Jansen offert zich op om in de single kano te varen.

Omdat er maar één kaart is (slecht geregeld) vaart iedereen maar wat rond totdat massaal wordt besloten het kleinste slootje in te slaan. Na 100 meter is het alweer kanoklûnen geblazen omdat de sloot ophoudt. Bij het weer instappen vergist Nick zich in de stabiliteit van zijn kano en belandt in een gore stinkende baggersloot. Dat nam de ergernis van het klûnen meteen weg en tot in de discotheek aan toe was te ruiken dat Nick in de stinkmodder had gelegen.

 

Tijdens het bevaren van de overwegend ondiepe moddersloten komt het regelmatig voor dat er meer modder wordt geschept dan water. Weldra ontstaat een nieuwe Uitgeester uitdrukking voor het hebben van een gebruinde piemel als gevolg van anale seks: ‘Modder aan de peddel’.

Een aantal vaar- en klûnpartijen later is het voor de meesten wel welletjes en wordt besloten terug te varen naar de stoere blonde kanovrouw. Er zijn echter ook lieden die het kanovaren wat al te serieus hebben opgepakt en die zowaar een tocht van 8 km aan het maken zijn; vandaar dat we nog een half uur moeten wachten op de bananen/slavenboot van Rémon en Marvin en de boot van Erwin en de heer B. Jonker voor we naar de patat en frikadellen kunnen. Gelukkig is het niet druk bij de patatkeet. Vreemd, want hij staat op een zeer drukke locatie waar veel aanloop is.

 

Dan volgt een heugelijk moment voor de chauffeurs: het verdere programma kunnen we zonder auto af. Eindelijk kunnen ze ongeremd drinken. En zo geschiedde! Eerst even de spullen naar het Stayokay hostel brengen, een boel verontwaardiging over een absurd hoge nachtsleutelborg, (minpuntje in de organisatie), taxi’s bellen (beter alternatief dan drie kwartier lopen) en op naar het strand.

 

Mooie serveersters met stringetjes voorzien ons van koude flesjes Heineken op het terras van strandpaviljoen Zeezicht, terwijl de sfeer wordt opgeluisterd door een mondharmonica.

Jeroen loopt rond met een flitsende camera om ons digitaal te vereeuwigen en toont vervolgens na elke opname de gefilmde personen.

Een deel van de groep zit op een ander, gezelliger terras (geen eenheid in de organisatie). Als vervolgens ook de jongens van het gezellige terras erbij komen, kunnen we na een tijdje gezamenlijk aan tafel om onze magen te vullen. Was wel goed eten geloof ik.

Na het eten zoeken we het terras weer op, om met een espresso, koffie of cappuccino even uit te buiken. Tijdens deze ‘after dinner dip’ waait er een zware housedreun ons terras op vanaf een verder gelegen strandtent. Eensklaps zijn er een aantal lieden waarvan de ogen wat groter worden, de benen zich strekken en die spontaan en ongecontroleerd ‘bam bam bam’  (film 1, film 2) gaan roepen. En hup, weg zijn ze richting beats. Daar gaat het even los, waarnaar we ons moeten haasten naar de taxi’s richting Stayokay hostel.      

 

Daar steken we ons in de uitgaanskleren en aftershave en maken kennis met een groep jonge voetbalvrouwen (17 – 22 jr) met zwaar Twents accent woonachtig in Lonneker. Ze mogen mee met onze ingehuurde touringcarbus (niet slecht geregeld) die ons naar de avond/nachtactiviteit brengt: Bob’s Saloon. Onderweg ontstaat er een ware battle van spreekkoren die naarmate de reis vordert steeds platvloerser en amusanter wordt. Samenvattend: ‘Daar moet een hersenpan met kipsaté in’ en ‘Ju-lu-lu-luuuuuuhh…ju-lu-lu-lu-lu-lu-luuuuhhh’ (10x). Ik weet eigenlijk niet meer wat zij zongen. Ik denk dat wij de battle gewonnen hebben.

 

Bob’s Saloon blijkt de 3 etages tellende plaatselijke kinderdisco waar de bierglazen te klein zijn, de Missen van de verkiezing te lelijk en de presentatrice ervan (Mariska van Kolk) veel te irritant. Ze is de hele show lang op zoek naar haar merkschoenen waar ze continu de nadruk op legt. Gelukkig zijn we een gezellig Vriendenteam zodat het uiteindelijk ook hier wel gezellig wordt. Daar was wel veel Bier Of Breezer (BOB) voor nodig. Voor de vermoeide Rick duren de laatste uurtjes echter te lang. Een uitsmijter moet hem zo nu en dan wakker maken omdat slapen in de disco nou eenmaal verboden is.

Onze BOB was een kalende, zeer stiptgestressde buschauffeur die ons om 0400 uur oppikt. Om vijf over vier doet hij alsof hij reeds een half uur vertraging heeft. De laatste die de bus inspringt is, jawel: Alan-al’an.

 

In Stayokay kletsen we hangend op het biljart nog wat met de voetbalmeiden, terwijl de speciaal voor ons aangestelde nachtportier stilletjes in een hoekje toekijkt. Dan gaan we slapen en dromen we van modder aan de peddel.

Dit is eigenlijk best een mooi einde van het verhaal, maar er komt nog een duf ontbijt, een biertje in een strandtent en een lange terugreis. Ach laat maar zitten. Het is mooi geweest. Marcel, Christiaan, Oscar en Sal, bedankt voor de slechte organisatie!

 

El Grande Final I 2002 

 

De eerste seizoensafsluiting van het team georganiseerd door de evenementencommissie op een zaterdag in juni. Vooraf werd er door iedereen volop gespeculeerd over de mogelijke bestemming. Er wordt 's ochtends voor het centraal station in Deventer verzameld, het is stralend zomerweer. Toen iedereen aanwezig was behalve de evenementencommissie zelf worden de eerste biertjes geopend. Na een tiental minuten komen er luid claxonerend twee versierde personenbusjes aanrijden met daarachter nog een normale personenwagen. Nadat iedereen een plaatsje heeft gevonden gaat de reis richting het westen van het land. Na het passeren van de A27 en de A28 wordt duidelijk dat de activiteit in de regio Amsterdam zal plaatsvinden, wat precies is dan nog steeds een vraag.

 

Nog in onzekerheid over de bestemming...

 

Na een aantal saniataire stops rijden de auto's uiteindelijk een bosrijk gebied binnen. De activiteit bestaat uit paintballen op verschillende soorten terreinen, hiervoor wordt de groep verdeeld in twee teams. Iedereen krijgt een aantal kogels en de oorlog kan beginnen! Gezien het enthousiasme waarmee de oorlog wordt bedreven had de dienstplicht een groot aantal jongens niet misstaan. Er wordt gesprint, gekropen, veel geschoten maar ook worden er serieuze strategieen bedacht om de vlag van de tegenstander te veroveren en in het eigen kamp veilig te stellen. Wanneer er tussen de veldslagen door de twee groepen naar het basiskamp wordt teruggelopen liggen er plotseling een aantal vreemde mannen met geweren naast ons in de bosjes. Nog in de vuur van het spel verkerend, wordt het vuur geopend op de nietsvermoedende mannen. Dit komt de groep later op een officiele waarschuwing te staan van de paintbalorganisatie...

 

Na een flink aantal veldslagen te hebben uitgevochten loopt het paintballen ten einde. Na nog rustig een paar drankjes te hebben gedronken worden de busjes weer opgezocht. Omdat het mooi weer is wordt er verkoeling gezocht, dit wordt gevonden bij de plassen van Spaarnwoude. We hadden niet verwacht daar de enige te zijn maar dit sloeg alles. De grasvelden rond deze plassen waren afgeladen vol met barbequende allochtone medelanders, de zon kwam nog net tussen de vele bbq-dampen door. Gelukkig vonden we nog een plaatsje waar we met de hele groep even tot rust konden komen onder het genot van een drankje uit een van de meegenomen kratten en een muziekje uit de meegenomen radio. Al snel wordt er een bal geleend van een aardige Turkse familie zodat er even een balletje kan worden getrapt.

 

Na een paar uurtjes worden de meesten toch ook wel wat hongerig. Hier was de organisatie op voorbereid en er wordt vertrokken richting het midden van het land. In Amersfoort wordt een aardige Chinese familie verblijd met ons vrolijke bezoek. De hongerige magen worden gevuld met het zorgvuldig bereide voedsel zodat iedereen er weer tegenaan kan. Vanuit Amersfoort gaat de reis later naar het plaatsje Nijkerk waar zich de discotheek Starlight bevindt. Daar wordt al snel een kleine ruimte van de discotheek volledig gevuld met de uitbundige groep uit Deventer. Tot diep in de nacht blijft het onrustig in Nijkerk...

Last Updated on Friday, 13 April 2007 14:01